VAZODAKİ SOLGUN PAPATYALAR

Ruhumun bir köşesinde gizlenen Pollyanna pembe elbiselerinden soyunmuş. Gözlerinde şebnemler…


Yaşarken kurduğum cümleleri sorgulamamanın yollarını arıyorum. Müziğin sesini ardına kadar açıp, duraksıyorum sonrasında… Apartmanda küçük bir kızla aynı duvarı paylaşıyoruz. Rahatsız olmuş mudur?

Müziğin sesini kısıyorum.


Bir zaman önce olduğu gibi pasta ve kek tarifleri biriktirmeye başladım. Yarattığı tüm depremlere ve mukabelesindeki adaletsizliğe karşın aşka güvenmeye zorluyorum kendimi.

Evet.
Belki bir gün…
Bir pastayı sevgi ile süsleyeceğimiz... Üzümlü, tarçınlı, elmalı bir kekin malzemesini sevinçle seçeceğimiz gerçek bir aşk puslu gökyüzünde ansızın doğabilir.

Ege'de iğne yapraklı çamların, zeytin ağaçlarının arasında ya da Karadeniz’in yüksek ve mavi bir yamacına kurulu küçük bir evde belki de?..

Siyahlar giyinen Pollyanna gülümsesin diye neşeli kitaplardan okumaktayım. Sayfalar çevrilirken, saatler de akıyor beraberinde.

Ponçik oyuncakları ile mutlu.


Vazodaki papatyalar soldu.
Suyunu değiştirmek onları yaşatmaya yetmeyecek.


Pollyanna pembe elbiselerini yeniden giymeyi ne zaman özler dersiniz?

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !