28/3/2009
VAZODAKİ SOLGUN PAPATYALAR
Ruhumun bir köşesinde gizlenen Pollyanna pembe elbiselerinden soyunmuş. Gözlerinde şebnemler…
Müziğin sesini kısıyorum.
Bir zaman önce olduğu gibi pasta ve kek tarifleri biriktirmeye başladım. Yarattığı tüm depremlere ve mukabelesindeki adaletsizliğe karşın aşka güvenmeye zorluyorum kendimi.
Evet.
Belki bir gün…
Bir pastayı sevgi ile süsleyeceğimiz... Üzümlü, tarçınlı, elmalı bir kekin malzemesini sevinçle seçeceğimiz gerçek bir aşk puslu gökyüzünde ansızın doğabilir.
Ege'de iğne yapraklı çamların, zeytin ağaçlarının arasında ya da Karadeniz’in yüksek ve mavi bir yamacına kurulu küçük bir evde belki de?..
Ponçik oyuncakları ile mutlu. 
Vazodaki papatyalar soldu.
Suyunu değiştirmek onları yaşatmaya yetmeyecek. 
Pollyanna pembe elbiselerini yeniden giymeyi ne zaman özler dersiniz?
Konu: jto
umarım en kısa zamanda...
hem bahar geldi, mecbur özleyecek. özletir bahar. böyle oyuncu bir yanı var :)
Bağlantı »
Konu: selam
pollyanna belki pembe giymiyor ama,siyah da herkese yakışmaz değil mi?:)
şu matemi hatırlatan siyah değil benimki,daha asil daha masum,hatta daha şeffaf,bilirsin siyah tozu belli eder hemen,sanıyorum bu siyah hiç solmadan hiç tozlanmadan aynı tazeliğinde duruyor...
sevgilerle
Bağlantı »
Konu: Günaydın...
Ben aslında pembe renkten hiç hoşlanmam.Bu rengin yakıştığı bir insan evladı da görmedim üstelik. Pollyanna da o sebepten ötürü giymiyor, hatun zevk sahibi. :)
Şaka bir yana ben artık birşeylerin değişeceğini, iyi yönde ilerleyeceğini düşünmüyorum artık. Zaten hiç bir zaman olmadı. Ki bu saatten sonra hiç olmaz. İnsanlar, ülke, dünya hepsi kötüye giderken zor...
Hüsmen'e gelince, Beyaz'ın en sevdiğim tiplemesiydi. Zaten Hüsmen'e de Üsmen diyoruz Trakya şivesiyle. Bu sabah ben evden çıkmadan önce annem boğulacak diye ağzındaki ekmek parçasını almaya çalışıyordu o da vermemek için kavga ediyordu. Sanırım ilerde Üsmen ağa gibi obez olacak. :)
Bu arada evde şemsiye altında bir Renklipamuklar düşündüm. Çok güldüm. :)) Emel'de kedilerden korkar korkusundan neredeyse düz duvara tırmanır, çığlıklarıyla inletirdi evi. Şimdi mıncıklama delisi yapıyor kedileri. :)
Öyle ya da böyle geçiyor işte hayat. Bir hayvanlar var neşe kaynağı. Arada tepeden tırnağa pembeler giymek değil de pembe gözlüklerle kısa bakışlar atıyoruz işte hayata. O kadar da olsun. :)
Sevgiler...
Bağlantı »
Konu: Merhaba
Pollyannacilik oynayarak ömrüm gecti ve pisman degilim..Negatif olaylarin icinde kesin azcikta olsa pozitif birsey vardir diye düsündüm hep ve bu sekilde daha kolay yol aldim.
Pollyanna pembe elbiselerini zaman zaman giysin yine soymayin onu siyahinda ayri bir gizemi var her rengin farkli bir tadi var.
Güzel bir paylasim yüreginize kalimize saglik
Sevgilerimle
Bağlantı »
Konu: Çoğu Zaman...
Pollyanna bir daha giymez pembe elbisesini diyorum. Bu sabah yazını ilk okuduğumda dediğim gibi.
Sonra birşey oluyor. Ufacıcık birşey...
Mesela çirkin bir sokak köpeği bahçemizi yer ediniyor. Camdan ona seslendikçe yerlere yatıp cilveler yapıyor. Ya da akşam üzeri siyah beyaz bir kedi yavrusu evin içinde dolaşmaya başlıyor.
Hüsmen koydum adını. Bir hayvan daha kanatlarımızın altında. Benim Pollyanna pembeler içinde. :)
Bağlantı »
Konu: Pembe düşler mi kaldı ki...
İçimizdeki pollyannayı çoktan öldürdük. Siz hala siyah elbisesinden bahsediyorsunuz. Varsa eğer ne mutlu size.
Ne coşkulu coşkulu dinlediğimiz şarkılar var ne de rahatsız olur mu acaba diye düşündüğümüz komşular.
Her şarkı maziyi aratmaktan öte gitmiyor, komşularsa varlığını bildiğimiz garip insanlar!
Pollyanna dağlarda mutluydu, ama sanırım beni bu karadenizin sisi pusu eksik olmayan, yağmuru çamuru gitmeyen iklimi yavaş yavaş öldürüyor.
O yüzden özlemle bakakaldım egeden bahseden satırlarınıza.
Pek bi kasvetli oldu ne yaw bu yorum...
Neyse saygı ve selamlar.
Bağlantı »