BEYAZ TUVAL

BEYAZ TUVAL’E VEDA

Thu, 09 Apr 2009 00:44:00 +0300

Kimi hazin aşkların ardından söylenen bir söz vardır:

“Aşk, gerektiğinde vazgeçebilmektir”.

Kimlerden, nelerden geçmişizdir ki düşünmekten korkar insan.

Nihayet blogumun fotoğraf kapasitesi doldu. Beyaz Tuvalimden de bir parça vazgeçmek zorunda kaldım. Bir başka Beyaz Tuval’de harflerimi, kelimelerimi boyamayı sürdüreceğim.

Öyle ya,

SARARMIŞ SAYFALARDA CARMEN

Tue, 07 Apr 2009 00:56:00 +0300

Doğmuşum.
Dokuz yıl sonra İstanbul’da bir matbaada Mérimée’nin Carmen’i basılmış. Aykaç Matbaası’nda…

Kitabın basılmasının üzerinden 23 yıl geçmiş.
Bir gün sahafa uğramışım.
Benden dokuz yaş küçük kitabı diğer seçtiklerimin arasına koymuşum.

Bir gece sararmış sayfaları aralamışım.
Bir solukta okuyup bitirmişim.
Aklımda son kalan Carmen’in son sözü olmuş.

.. ( devamı )

VE İSTANBUL BAHAR KOKAR

Wed, 01 Apr 2009 17:49:00 +0300

Çalışma saatleri içinde ofiste değil, güneşli bir parktayım. Haftaiçi ve gündüz saatlerinde bir parka en son ne zaman gittiğimi hatırlayamadım bile.

Uzun zaman olmuş.

Parkta çocuklu kadınlardan ve öğrencilerden başka ihtiyarlar var. Bir de sıcacık Güneş.

Güneş çınar ağacının dallarının ardından göz kırpıyor, diyor ki: “Bahar geldi, söz verdiği gibi...”

VAZODAKİ SOLGUN PAPATYALAR

Sat, 28 Mar 2009 23:39:00 +0200

Ruhumun bir köşesinde gizlenen Pollyanna pembe elbiselerinden soyunmuş. Gözlerinde şebnemler…

Yaşarken kurduğum cümleleri sorgulamamanın yollarını arıyorum. Müziğin sesini ardına kadar açıp, duraksıyorum sonrasında… Apartmanda küçük bir kızla aynı duvarı paylaşıyoruz. Rahatsız olmuş mudur?

Müziğin sesini kısıyorum.

Bir zaman önce olduğu gibi pasta ve kek tarifleri biriktirmeye başladım. Yarattığı tüm depremlere ve mukabelesindeki adalets.. ( devamı )

YALNIZ, BİR O KADAR KUŞATILMIŞ...

Wed, 18 Mar 2009 00:26:00 +0200

Kitapçıda uzun yıllar öncesine ait bir albüme rastladım. İhtimal, gidişata duyduğum hoşnutsuzluk arttıkça geçmişe ait olanları daha çok özleyeceğim.

Boat on the River, Past Time Paradise, Good Bye My Love Good Bye, And I Love Her, Portofino…

Doğum günleri, partiler, arkadaş toplantıları gözlerimin önüne geliyor. Berrak, pırıl pırıl yıllarmış. Yaz geceleri deniz kenarında tutuşturduğumuz ateşin ya da bir gitar tınısının etrafında saatlerimizi paylaştığımız güzel yıllarımız.

Aralıksız dinlediğim müzikler unuttuğum pek çok şeyi yıllar sonra aklıma düşürdü. Altın renkli telefon jetonunu cebime koyup, iki sokak ötedeki sarıya boyalı kulübeye mutlulukla yürüdüğüm g.. ( devamı )

IHLAMUR’UN BEYAZ ÇİFTLİĞİ

Sat, 14 Mar 2009 21:03:00 +0200

Son haftalarda ellerim, ayaklarım buz. Hep üşüyorum, hep üşüyorum. Uykularım yorgun, uykusuzluklarım yorgun. Bir de şu ani baş dönmeleri.

Of, yine demir eksikliği!

Şubat’ın 26’sında randevum vardı. Gitmedim.
“Hımmm” yapmıştı genç doktor.
“Kaç yıldır vejeteryansınız?”
“10 yıl oldu.”

GECEYE DOĞRU, MASA...

Mon, 09 Mar 2009 23:55:00 +0200

Ara verdiğim, okuduğum ya da okumak üzere olduğum kitaplarımın sayfalarının arasına ayraçlar yerleştirdim.

Ayraçlarım birbirinden konuşkan…

Kimi yangınlar arasında küle dönmüş aşkları anlatıyor, kimi siyah beyaz ve sanki biraz yalnız.

GÖZLERİME, GÖZLERİMİZE YERLEŞEN…

Thu, 05 Mar 2009 01:51:00 +0200

Masal Sevgili’ye…

Ağlamaktan çok ağlayamamak, gözlerimize yerleşen...

Hoyratça tükettiklerimizin, harcadığımız gözyaşlarımızın kuru intikamı olmalı boğazımıza düğümlenenler.

Fırtınanın koptuğu bir gökyüzü düşün. Fırtına ağaçların köklerini sökmüş, ağaçlar savrulmuş. Yapraklar dallarından kopmuş, yapraklar da savrulmuş.

Sevgilim, bulutlara boğulmuş gökyüzünde sönmüş yıldızları arayalım. Sönmüş yıldızları bir köy kahvesinde, soba kenarında ısınan bir çocuğun gözlerinde bulalım. Kirpiklerini kırpıştırdıkça yıldızlar yansın.

AÇIK DENİZ KENARINDA

Sat, 28 Feb 2009 00:32:00 +0200

Bu kış İstanbul çok soğuk.

Soğuktan ellerim kurudu. Üniversite yıllarında kullandığım el kremine geri döndüm.

Özlemişim kokusunu…

Sabah ve akşamüstü kahvelerine ara verdim. Geçenlerde yaşadığım mide krampı ve onu izleyen ağrılar korkunçtu. Saatler boyunca ayağa kalkamadım.

Çokça çay ve kahvenin yerini yine ıhlamur aldı.

VE, RENKLERİNİ KAZANIR MUTLULUK…

Sun, 22 Feb 2009 00:44:00 +0200

Yazar olan Frances katıldığı bir toplantıda eşi tarafından aldatıldığını öğrenir.* Kitapları dışında tüm eşyalarını eski eşine ve onun yeni sevgilisine bırakarak çeker gider.

Eşyalı küçük bir daireye taşınan Frances mutsuzluktan ölmek üzeredir. Ani bir kararla kız arkadaşlarının uzattıkları uçak biletini alır ve ABD'den Toscana’ya doğru yola çıkar.